افغانستان با یکی از شدیدترین بحرانهای
بشردوستانه در جهان روبرو است. دههها جنگ، بی ثباتی سیاسی، فروپاشی اقتصادی،
بلایای طبیعی و افزایش محدودیتها بر آزادیهای اساسی، میلیونها افغان را در معرض
نقض جدی حقوق بشری و بشردوستانه قرار دادهاند.
دسترسی به خدمات ابتدایی
بیش از ۲۳ میلیون نفر به کمکهای بشردوستانه نیاز دارند.
میلیونها نفر به آب آشامیدنی صحی، غذا، خدمات صحی و آموزش دسترسی ندارند، به ویژه
در مناطق دورافتاده. میزان سوءتغذیه، بهخصوص در میان کودکان و زنان باردار، به
طور قابل توجهی افزایش یافته است.
وضعیت زنان و دختران
محدودیتها در
بخشهای آموزش، کار و آزادی رفت وآمد، حقوق زنان را به شدت تحت تأثیر قرار دادهاند.
بسیاری از نهادهای فعال در امور زنان بسته شدهاند یا در حالت پنهانی فعالیت می کنند.
خشونت مبتنی بر جنسیت افزایش یافته و دسترسی به حمایتهای حقوقی بسیار محدود شده
است.
بیجاشدگان داخلی و گروههای آسیب پذیر
در اثر جنگ،
خشکسالی و فقر، بیش از ۵
میلیون نفر بیجا شدهاند. این خانوادهها در سرپناههای نامناسب زندگی می کنند و
به خدمات ضروری یا حمایتهای قانونی دسترسی ندارند. کودکان، افراد دارای معلولیت و
اقلیتها با خطرات بیشتر روبرو هستند.
آزادی بیان و فضای مدنی
آزادی رسانه،
بیان و گردهمایی به شدت محدود شده است. مدافعان حقوق بشر و نهادهای جامعه مدنی با
تهدید، سانسور و محدودیت در فعالیتهای شان مواجه اند.
نتیجه گیری
بحران بشری در
افغانستان نیازمند توجه فوری و همکاری گسترده ملی و بینالمللی است. سازمانهایی
چون ISNO
آماده ارائه
کمکهای اضطراری، بلند بردن آگاهی حقوقی و تقویت بقاء ومصونیت اجتماعی ایفا است.